تکوین فرقه اجتماعیون عامیون در باکو و تهران

فرقهٔ اجتماعیون عامیون در باکو اعلام موجودیت کرد. نریمان نریمانوف و فعالان قفقازی می‌گفتند ایران پیش از هر برنامهٔ اقتصادی تند باید از سلطنت بی‌مهار به مجلس و قانون برسد. این سخن خود آنان است، نه برنامهٔ تمام جنبش تبریز.

در مرداد ۱۲۸۵ شب‌نامه‌ای تحت عنوان «انتباه‌نامه فرقه اجتماعیون عامیون» در تهران توزیع شد که امیربهادر جنگ را «ابن‌زیاد ثانی» و طباطبایی و بهبهانی را پیشوایان نجات امت خواند و کارگران و دهقانان را به قیام قهرآمیز فراخواند:

«ای فقرای ایران، جمع شوید! ای اهالی کاسبه ایران، ای زراعتکاران... خودتان را از ظلم این ظالمان خوش خط و خال استبدادمذهب خلاص نموده، رهایی یابید... مگر الحال میدان تهران کم از میدان کربلاست؟»

حیدرخان عمواوغلی در تهران و علی مسیو در تبریز (مرکز غیبی) شاخه‌های نظامی را پایه‌گذاری کردند.

کسروی می‌نویسد پس از فیروزی علی مسیو بر قفقازیان، مرکز غیبی فرمان کشتن چند مجاهد داد. یوسف خزدوز چهارشنبه ۱۹ شهریور در میدان هفت‌کچل کشته شد. روزنامهٔ انجمن متنی چاپ کرد که کسروی آن را نوشتهٔ خود مرکز غیبی می‌داند:

«مشهدی یوسف خزدوز تبریزی که از چندی باینطرف کسوت فداکاری را محض پیشرفت خیالات خود در بر کرده بود نقشه افعال او هر دقیقه با دست مفتشین مخفی در دایرهٔ قضاوت فرقه مجاهدین فی‌سبیل‌الله مکشوف و هر روز صفر عصیان را در نامه اعمال او میگذاشتند تا اینکه حدود قانونی این سلسله نجیبه بآخر رسیده خط اعدام بنام وی کشیده شد.. مقارن روز چهارشنبه دوم ماه در حینی که مشارالیه از میدان معروف «هفت کچل» عبور می نموده است یک نفر از مجاهدین مانند هیکل غضب راست در مقابل حریف ایستاده و خبردار کرده است: ملتفت باش تیر اجل را که قرعه فنا به نامت کشیده شده و رفتنی هستی... گنه‌کار تا میرود چیزی بگوید یا جنبشی کند گلوله از ضلع چهارم و قلبش گذشته از پشتش بدر میرود و متعاقب آن یک گلوله دیگر خورده جان بجهان‌آفرین تسلیم می‌کند. دیگر یوسف خز دوز نیست...»